و اينكه بعضى از مفسران گفته‌اند منظور از اين سخن ، كلبه هايى بوده كه بر فراز بلنديها مىساختند و مركز لهو و لعب و هوسرانى و عياشى بوده - همانگونه كه در عصر ما در ميان طاغوتيان مرسوم است - بعيد به نظر مىرسد ، زيرا با كلمه « آية » و « عبث » سازگار نيست . اين احتمال را نيز بعضى از مفسران داده‌اند كه قوم عاد ، اين ساختمانها را مشرف بر جاده‌ها مىساختند تا از فراز آن به استهزاء و مسخره راهروان بپردازند ولى از اين سه تفسير ، تفسير اول صحيحتر به نظر مىرسد . بار ديگر به انتقادگرى از آنها پرداخته ، مىگويد : « شما قصرها و قلعه‌هاى زيبا و محكم مىسازيد ، آن چنان كه گويى در دنيا جاودانه خواهيد ماند » ( * ( وَتَتَّخِذُونَ مَصانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ ) * ) . « مصانع » جمع « مصنع » به معنى مكان و ساختمان مجلل و محكم است . « هود » به اين اعتراض نمىكند كه چرا شما داراى خانه‌هاى مناسبى هستيد بلكه مىگويد شما آن چنان غرق دنيا شده‌ايد و به تجمل پرستى و محكم كارى بيحساب در كاخها و قصرها پرداخته‌ايد كه سراى آخرت را به دست فراموشى سپرده‌ايد ، دنيا را نه به عنوان يك گذرگاه كه به عنوان يك سراى هميشگى پنداشته‌ايد ، آرى چنين ساختمانهاى غفلتزا و غرور آفرين مسلما مذموم است . در حديثى از پيامبر اسلام ص مىخوانيم : كه روزى از گذرگاهى مىگذشت چشمش به قبه و بارگاهى افتاد كه مشرف بر جاده بود ، پرسيد : اين چيست ؟ ياران عرض كردند متعلق به يكى از انصار است ، حضرت كمى توقف كرد صاحب آن فرا رسيد و سلام كرد ، پيامبر ص صورت از او گرداند . . . مرد انصارى اين مطلب را با ياران خود در ميان گذاشت و گفت : به خدا سوگند من نظر رسول اللَّه را نسبت به خودم ناخوش آيند مىبينم ، نمىدانم درباره